Aflevering 2

 Haarlem, 2019.06.05

De ballen !!!!!

De laatste week van jl. maand mei reed ik met mijn caravannetje naar het Drentse Zwiggelte. Leuke kleinschalige camping. Vlak bij Westerbork, waar ook het herdenkingskamp uit de tweede wereldoorlog ligt.

Doel van deze korte uitstap was een bezoekje aan een goede vriendin die aan het bijkomen is van een aantal keren chemotherapie en bestraling (slokdarm). Haar huis ligt in Witteveen aan de Bosweg op ca. 10 km. van mijn camping.

Zij woont daar prachtig in een oude (gemoderniseerde) boerderij met groot erf erom heen. Grote oude bomen: eiken en linden en hier en daar een berk. Uitkijkend op het land van boeren . In deze tijd van het jaar prachtig met rechte sporen omgeploegd.

Haar Bosweg kruist na ca. 500 meter de provinciale N381. Daarom zijn daar hekken geplaatst en met een fiets kun je zigzaggend oversteken. Voor auto's doodlopend.

Nog vóór ik kon vragen hoe het met haar ging, kwam ze met een sensationeel verhaal. Eind februari jl. werden de bewoners uit die buurt opgeschrikt door een vreselijk lawaai. Waar kwam dat vandaan? Men vond al gauw twee schapen met doorgebeten halzen. Verderop bleef het lawaai aanhouden. Een kudde koeien was losgebroken en niets ontziend braken ze door het schrikdraad heen op weg naar de N381. Je kon er op wachten. Twee auto konden een confrontatie niet meer ontwijken en reden zich total loss. Gelukkig geen gewonden of erger. Alleen een koe overleefde de clash niet. Uit sporen bleek er een wolf langs gekomen te zijn. Waarschijnlijk op weg naar de Veluwe waar een vrouwtje op hem wachtte. Een spoor van ravage achterlatend.

Toen dacht ik: De kranten staan vol van de vreugdevolle terugkeer van de wolf op de Veluwe. Met ongeduld wordt gewacht op een jong nest. Aanwinst voor de Natuur. Maar de ellende die ik hierboven beschreef kent niemand.

De journalisten snappen er de (biljart-)ballen van !!!!!! De boeren snappen van de journalisten ook de (biljart-)ballen !!!!!! En ik snap daar ook de (biljart-) ballen van!!!!!

Overigens gaat het met mijn vriendin redelijk goed.

Jan Larsen

Aflevering 1

Haarlem, 2019.05.12

Beste allemaal,

Het was wel even schrikken toen we plots gevraagd werden om in Hoorn de gewestelijke kwalificatie wedstrijden van de C1 te spelen. Andere teams waren uitgevallen. René was meteen bereid en Peter moest even nadenken maar zei toch ook snel : "ja!!!!" . Ik zelf had mij al op inactief gesteld. Maar ik kon mijn teammaten niet in de steek laten. We moesten nog een 4e man/vrouw zien te vinden. En Wil vond het wel gezellig om mee te gaan. Het vorige weekend was ze ook present bij de 3-banders. Op de laatste dag (jl. vrijdag) hoorden we dat onze poule maar 3 teams had. D.w.z. dat iedere speler maar 2 partijen hoefde te spelen. Bij 4 teams zou Tom meegegaan zijn. Dat had hij al toegezegd. Met dank daarvoor, was zijn aanwezigheid niet nodig.

Het was al met al een heel gezellige, genoeglijke en sportieve dag. Maar niet erg succesvol.  Kwam dat omdat buiten de zon volop scheen en binnen de gordijnen dicht bleven? Of hadden we ons te kort kunnen voorbereiden om tegen kanjers van andere districten te spelen?

Biljarten is soms ook een kwestie van geluk hebben. Komt een bal gemaskeerd te liggen? Geeft de tegenstander "rotballen" weg? Vragen ze je iets te drinken als je net wil stoten? Feit blijft dat zowel René als Peter in beiden partijen tegen een nederlaag aan liepen. Ik zelf won beiden partijen. De eerste ronde waren we alle 3 gewoon slecht. Zwaar onder ons kunnen. Dat ik won was -zoals eerder gemeld- geluk.

In de tweede ronde kon Peter niet over zijn dip heen komen. René herpakte zich en speelde een mooie partij met 11.00 gemiddeld. De pech was dat zijn tegenstander er al gauw een serie van  80 tegen aan gooide. Dat heb je niet een-twee-drie ingelopen. En ik dacht: mijn geluk van de 1ste partij zal toch niet ineens weg zijn.  En zo was het ook. Met een moy. van ruim 6 kon ik de sympathieke Ronald Kok opknappen. Eindresultaat : ons team 2x verlies en daarmee als laatste geëindigd. Geen plaatsing voor de beslissingswedstrijden van volgend weekend.

En dan nog een verfrissende ervaring m.b.t. de wedstrijdleiding. De scepter zwaaide Thea de Weerd. Deze dame begon geroutineerd 40 mannen toe te spreken. Welkom en een korte uitleg over de indeling en de taken die wij op ons moesten nemen: spelen,schrijven en tellen. Daarvoor had zij alle papieren zoals schema's, tellijsten en naambordjes klaar gelegd. Ook werden de tafels voorzien van kaderlijnen.  Ze was voor ons tevens de vraagpaal als we iets niet wisten. En dat alles met een natuurlijk gemak. Was een partij uit dan werd de tafel schoongemaakt en waarschuwde ze de volgende spelers. Waren die aan het schrijven of tellen, dan zorgde ze voor vervangers. En zo konden we zonder ergernissen heel plezierig ons programma vervolgen.

Toen wij klaar waren zorgde ze dat een iemand René afloste met schrijven van een andere partij, zodat wij -uitgespeeld- bijtijds naar huis konden gaan.

We hebben haar een groot compliment gegeven .  Zo doe je dat als wedstrijdleider. Daarom stuur ik dit verslagje ook aan haar toe.

Daarom schreef ik bij de aanvang van de 2e alinea dat het een genoeglijke dag was. Mede door de uitmuntende organisatie.

We hebben een prachtige ervaring gehad en de dag afgesloten met "pannenkoeken" eten.

Voor de laatste keer de teamleider van het C1 team:     Jan Larsen

 

Hoi Jan

Dank voor deze lofuitingen.

Remco deed dat al na afloop van de 3 rondes die zijn team in de B1 klasse speelde. Jullie team was met één ronde al klaar. Voor mij is het een plezier om het te doen. Met voorbereidingen, uitleg en waar nodig  helpen. Als dat naar tevredenheid van de spelers is, ben ik ook tevreden. Dat motiveert mij om dit te doen. Dan is het leuk werk! Ik heb gisteren ook een mooie dag gehad. Fijne mensen om mee te werken. Dan neem ik de tijd om rustig te zitten kijken of een praatje te maken. Dat niet iedereen tevreden was over eigen spel, daar kan ik niks aan doen. En niet iedereen kan winnen. Dat is een gegeven in de sport.

Ik wens jullie een fijne zomer. En veel plezier in jullie verdere 'biljartcarrière'

Met vriendelijke groeten,

Thea de Weerd