Afscheid Kees de Groot

Vandaag, vrijdag 9 april 2021, is door familie en intieme kring tijdens een crematieplechtigheid afscheid genomen van Kees de Groot. Onze voorzitter Remco heeft onderstaand stuk namens het bestuur en de leden van Club’70 voorgelezen.

 

IN MEMORIAM KEES DE GROOT

Met verslagenheid hebben wij kennisgenomen van het overlijden van Kees de Groot. “Onze” Kees -dat mogen wij best zo zeggen- kenden wij als een aimabel man, rustig, beleefd en met een humorvolle ondeugendheid. Dat laatste kwam vooral naar boven om en op de biljarttafel.

Kees was niet zo’n biljartfanaticus. Hij speelde het spel omdat hij ervan hield, niet om nu per se te winnen, of om grootse prestaties neer te zetten. Dat gekoppeld aan zijn sportiviteit maakte dat iedereen – binnen Club’70 en ver daarbuiten- uitstekend met Kees door de bocht kon en graag met hem een partijtje speelde.

Daarnaast was hij altijd belangstellend als het ging om de prestaties van anderen. Regelmatig in finales binnen en ook ver buiten het district (Den Helder, Beesd, Deurne) stapte hij binnen om zijn interesse te tonen. En wie er dan speelde en op welk niveau dat maakte Kees, Clubman en liefhebber die hij nu eenmaal was, niets uit.

Enkele Anekdotes:

Weet je nog Kees, toen we met Arda, Wil, Magda, René, Paula en ik bij Siepie het Nederlands kampioenschap gingen kijken, en dat we tussen de middag gingen lunchen en jij bestelde een overheerlijke uitsmijter. Dat was voor korte duur want op het moment dat jij je uitsmijter ging snijden vloog het bord met uitsmijter en al tegen je mooie overhemd aan…! Wat hebben we gelachen met z’n allen, je had je gezicht moeten zien Kees.

In de periode dat we bij het Koetshuis speelden haalde ik je regelmatig op en gingen we samen naar onze clubavond, waar we later op de avond vaak een driebandje deden met René, Wil, Arda, Jim, Tom, onder het genot van een drankje en hapje, want van gezelligheid hield je wel.

De laatste paar jaar liep hij tegen enkele gezondheidsproblemen aan. Tsja, ouder worden komt niet voor iedereen als vanzelf en ook Kees merkte dat. Wedstrijdspelen zat er niet meer in maar hij bleef biljarten, ook op de middag en liet Club70 niet in de steek. En andersom ook niet. De belangstelling die hij kreeg in een korte of soms wat langere periode van afwezigheid, waardeerde hij zeer.

En dan komt ineens het bericht dat corona heeft toegeslagen in huize de Groot. Kees werd opgenomen, zijn vrouw Gerda moest hem noodgedwongen (ook met corona) snel volgen. Beiden in het ziekenhuis, beiden ernstig ziek, dat doet iets met een mens. Daarbij maakten de onderliggende gezondheidsproblemen de situatie er uiteraard niet beter op. Na enkele dagen leek zich een kleine verbetering af te tekenen maar een herseninfarct maakte dat de vooruitzichten voor Kees verslechterden.

En toen kwam midden afgelopen week het bericht dat hij kort na thuiskomst was overleden. Men zegt weleens dat als het lichaam misschien nog wel wil maar de geest het opgeeft, de laatste uiteindelijk het sterkst is. Kees had zijn keuze gemaakt en daarvoor kun je niet meer dan bewondering tonen en diep respect hebben.

Namens bestuur en leden van Club70 wensen wij Gerda, de kinderen en kleinkinderen en alle verdere familieleden veel sterkte bij het verwerken van dit enorme verlies. Als club, als biljarters kunnen we ons nauwelijks een voorstelling maken van het gemis dat nu door de familie de Groot ervaren wordt. Maar als mens hebben we altijd nog iets moois en dat zijn de herinneringen. De herinneringen aan een mooi mens, die humorvolle soms ondeugende man met een groot, goed hart.

Rust zacht Kees! We zullen je missen.

Namens bestuur en leden van Club70,

Remco Kroder, voorzitter

Recente wedstrijden District

Klik hier voor een directe link naar de Jaaragenda.
               
      Week 11        
Dinsdag 22-9   Club 70 Beekman HPL 5 - Bolwerk '81 2   6-1
Vrijdag  25-9   Club 70 Beekman HPL 1 - Club 70 Beekman HPL 2   5-2
      Club 70 Beekman HPL 3 - Club 70 Beekman HPL 4   2-5
Dinsdag 29-9   Alles Door Oefening 1 - Club 70 Beekman HPL 1    

BERICHTEN UIT DOESBURG……………………………………….

Doesburg, 4 januari 2021

Lezen doet je nadenken! Ja, dat is echt zo. De laatste column van Jan Larsen die ik zojuist las (4 jan rond half drie) zette mij aan het denken. “Je hebt al even niet van je laten horen, Martien!” flitste door mijn hoofd. En dat klopt. Het was rommelig druk zo na de verhuizing. Een paar tegenslagen (dak- en rioleringproblemen), de lockdown etc. deed ook een negatieve duit in het zakje. Astrid en ik begrijpen dat Rutte Cs deze beslissing moesten nemen, maar vervelend blijft het. Wij waren net op weg Doesburg en de Doesburgers te leren kennen maar verder dan de buurtjes en de bakker zijn we niet gekomen. Heb twee weken gebiljart in De Onderbouw, maar ja: ook dat ging dicht. Daarna nog een keertje in Doetinchem bij de Veemarkt. Afijn, partijtje alleen gerommeld zonder enige horeca en dat is ook niks.

Maar er waren zeker ook leuke dingen. Linda en René Schaap kwamen bij ons langs. Zij wonen op een half uurtje rijden in ’s-Heerenberg en binnenkort gaan wij ze een keertje daar opzoeken. Af en toe zijn we ook even terug in Haarlem bij familie en natuurlijk bij Paula en Remco Kroder. Daar ook de Oud en Nieuw doorgebracht en het was erg gezellig met hun en René Verkaik. En er kwam nog een leuke verrassing, tekenend voor de club die Club’70 nu eenmaal is: naast een flink aantal leuke kaarten stuurde Arda ons een erg lieve kaart met meer dan alleen de beste wensen. Kijk, dat doet een mens goed! Het is erg fijn te merken dat Astrid en ik echt niet vergeten zijn nu we in het oosten van het land wonen.

Even terug naar de laatste column van Jan. Waar ik van schrok was Jan’s slotakkoord met daarin het overlijden onlangs van Bertje Engwerda. Kijk, het is logisch dat als je ouder wordt er mensen om je heen wegvallen. Nu ruim 66 heb ik dat al (te) veel keren mogen ervaren. Maar nu Bertje weer en dan komen er herinneringen boven. Wist u bijvoorbeeld dat Bert nog jaren actief is geweest in de biljarterij? Zo was hij o.a. teamleider bij het Safety Holland Kaderteam als ik me goed herinner. Bert biljartte zelf niet meer maar kon het spelletje nooit helemaal los laten. Zelf heb ik hem gekend als librist/kadrist en ook met een driebandje kon hij prima uit de voeten. Tsja, iedereens houdbaarheidsdatum is verschillend (om het zo maar eens uit te drukken) maar van veel mensen zou ik die flink hebben willen opschroeven. Er gaan er TE veel (zeker nu) en vooral ook TE jong.

En wat gaat 2021 brengen? Cliché, ik weet het, maar het leven gaat door. Nu, ik ben per 1 januari officieel gepensioneerd. Werken hoeft dus niet meer en weet u wat? Dat vindt Martien helemaal niet erg, klaar als ik al langer was met alles wat Gemeente Amsterdam heet. Wel zit Astrid nu alle dagen opgescheept met mij, maar dat zal wel lukken. Zodra het weer beter wordt, ga ik op zoek naar geschikt viswater, kunnen  we samen de fiets pakken of met de auto de boel verkennen en als dan de horeca weer open mag…………. nou, dan zijn we helemaal niet meer te houden natuurlijk. Dan ook weer biljarten en ik ben van plan om met de eigenaar van De Onderbouw/Doesburg eens te kijken of we iets van een uitwisseling kunnen bewerkstelligen. Ook Astrid zou het echt erg leuk vinden om Club’70 eens in Doesburg te ontvangen! Jullie allemaal wensen wij een Voorspoedig, Gezond en Succesvol 2021 toe. Dat verstand moge  prevaleren, wij allemaal snel ingeënt worden en het leven weer een normale wending krijgt. Gauw tot ziens. Wij komen elkaar tegen; dat weet ik zeker.

Martien de Gier/Doesburg          

Sponsors

Tijdens de Coronacrisis even géén verversing van de Sponsor van de Week, maar zolang als de ellende duurt hier een compilatie van álle sponsors.

Improviseren

IMPROVISEREN: combinatie van inzicht, techniek en training!

“Hoe kom je nu bij die kopregel?”, zult u mogelijk denken. Nou, liefhebber als ik ben van veel verschillende (team)sporten volg ik ook het voetbal. Vooral topteams als Barcelona, Manchester City, Bayern München, Juventus, Liverpool etc. hebben mijn aandacht. Ik zie dan systeemvoetbal, dat vooral door Pep Guardiola (Man.City) heilig is verklaard. En onlangs schreef ik hier een stukje over systeembiljart, waar ons driebandenteam erg mee bezig én succesvol is.

En nu komt het: ik schreef o.a. dat je als biljarter je individuele kwaliteiten, je eigen zekerheden nooit ondergeschikt moet maken aan het “systeem”. M.a.w. het systeem is een fantastisch hulpmiddel, maar niet zaligmakend. Die mening gaf wat controverse; niet iedereen was/is dat met mij eens en dat hoeft ook niet. Toch voel ik mij gesterkt in die mening als ik die topelftallen uit Duitsland, Engeland en Spanje de laatste weken zie opereren. Zij struikelen meer dan voorheen-in/over het aangeleerde systeem! Barca is soms onherkenbaar, Liverpool ineens kwetsbaar, City en Juventus wisselvallig en –in mindere mate- Bayern grillig. In een teamsport maak je afspraken en train je patronen. Ja, óók bij voetbal worden (loop)patronen getraind zodat iedere speler weet wat er om hem heen gebeurt bij balbezit en balverlies. Als individuele sporter (biljarter), maak je die afspraken a.h.w. met jezelf en train je de looplijnen tot je een ons weegt, ze met je ogen dicht kunt spelen.

Maar……… als de omstandigheden een andere aanpak vergen, de samenstelling van je team verandert, het veld (laken) zwaar loopt, blijkt het géén automatisme dat alles bij het vertrouwde systeem blijft. Kortom: dan is improvisatie gewenst, aanpassing aan de nieuw ontstane situatie. Barca had Xavi, Iniesta en Busquets als creatief middenveld. Xavi en Iniesta stopten en dat had een enorme impact op het spelsysteem. Nog steeds prima, maar bij lange na niet zo dominant. Na Bayern omgetoverd te hebben tot een voetbalmachine vertrok Guardiola naar City. Zijn voetbaldoctrine werkt daar ook, maar anders dan bij Bayern en eerder Barca. En waarom? Je moet er de spelers voor hebben! Je moet die 22 mannen (niet 11, maar 22 plus de keeper) volledig naar jouw idee laten acteren. Lukt dat – kijk naar Liverpool vorig seizoen- dan ben je onoverwinnelijk en rijgen de successen zich aaneen. Lopen er echter door transfers en blessures ineens heren tussen die het niet snappen, die het systeem niet oppakken dan dondert alles in elkaar en ben je kwetsbaar. Dat is momenteel bij City aan de hand. En ze kunnen niet improviseren, ze kunnen het aangeleerde niet loslaten om bijvoorbeeld wat opportunistischer te gaan voetballen. De tegenstander speelt hier ook nog eens op in, want ook die teams staan niet stil.

Wil je dat keren, wil je weer dominant worden dan moet je tijdens wedstrijden in staat zijn om te schakelen. M.a.w. je moet meerdere systemen en variabelen in je spel kunnen leggen. Bij basketbal zie je vaak een spelbepaler die met zijn vingers een aanvalspatroon aangeeft bij balbezit. Kennelijk zijn er net zoveel systemen als vingers want als je echt oplet dan zie je ineens andere looplijnen bij het opsteken 1,2 of meer vingers. Improviseren dus al naar gelang de situatie binnen de aangeleerde patronen.

Als biljarter heb je dat ook. Het materiaal kan e.e.a. bepalen (Royal Pro-lakens!), je tegenstander heeft invloed, je gevoel voor de ballen op het moment, je afstoot, bandafslag, noem maar op. En daarbinnen moet je kunnen schakelen, improviseren. Maak je naar mijn mening echter de fout om het systeem zalig te verklaren, dan ben je star in je spelopvatting en dus kwetsbaar.

Ach, dit soort overpeinzingen houden mij bezig op rustige momenten tijdens mij werk of als ik bijvoorbeeld voetbal zit te kijken. En het zijn allemaal mensen die het moeten uitvoeren, geen machines! Kijk maar naar de soms kolderieke fouten die men maakt. Jammer is het dan ook dat je vooral in de voetballerij net zo goed bent als je laatste wedstrijd en ik weinig oprecht spelplezier zie op de velden. Behalve bij Chelsea dan! Maar ja, die hebben een coach gebouwd uit voetbalgenen. Een mens met gevoel voor relativering, humor en jonge spelers met al hun fouten. Maar dat is weer een heel ander verhaal……..

MdG